H Οικονομική μας κρίση μέσα από μία κονσέρβα ροδάκινο. Του Γ. Χατζηχρήστου

Πως γίνεται και μας πουλάει ο Γερμανός φτηνότερα (και να κερδίζει)?

Το κόστος παραγωγής μιας κονσέρβας ροδάκινου (από την Νάουσα) είναι σήμερα 1€. Αυτη η Ελληνική κονσέρβα πουλιέται στα supermarkets 1.30€. Το κόστος παραγωγής της διαμορφώνεται από 8λεπτά κόστος εργασίας, 60 λεπτα κόστος ενέργειας και τα υπόλοιπα για τα κόστη πρωτης υλης, αποσβέσεις, διάθεσης, φοροι και χρηματοοικονομικά. Στα Lidl αντίστοιχη γερμανική κονσέρβα (πάλι με ροδακινο από την Νάουσα) πουλέται 0.95€ (!) έχοντας κόστος παραγωγής 0.70€. Στην διαμόρφωση του κόστους του Γερμανικού προϊόντος, το κόστος εργασίας συμμετέχει κατά 14% (9 λεπτά του€), το κόστος ενέργειας 50%(0,35€) και τo υπόλοιπo αφορά όλα τα άλλα αντιστοιχα κόστη με την ελληνική κονσέρβα.

Πως γίνεται και μας πουλάει ο Γερμανός φτηνότερα (και να κερδίζει)?

To δικό του κόστος ενέργειας παραγωγής είναι φτηνότερο κατά 25-30%, όσο και το περιφημο έλλειμμα ανταγωνιστικότητας που μας τσαμπουνάνε, παρ’ ότι το κόστος εργασίας (και διάθεσης) είναι ψηλότερο (τα χρηματοοικονομικά κόστη έχουν αμεληταίες διαφορές). Αυτό το πετυχαίνουν κυρίως λόγω καλλίτερων τιμών στο φυσικό αέριο (κρυμμένη επιδότηση) και λόγω της φτηνής ενέργειας από τα πυρηνικά (που όμως πρεπει να τα κλεισουν οσονούπω μετά το ατύχημα της Φουκουσίμα).

Επειδή ξέρουν οι καθε λογής uber alles και οι εδώ αντιπρόσωποί τους τι θα επακολουθήσει από την επερχόμενη ενεργειακή κρίση και τις πολιτικές επιδότησης αμερικανικών προϊόντων με πολύ βρώμικη ενέργεια του Τραμπ, φροντίζουν από τώρα για την διατήρηση της ανταγωνιστικής θέσης της κονσέρβας τους (και όχι μόνο):

Προσπαθούν να αποτρέψουν τον περιορισμό του ενεργειακού κόστους στην περιφερεια με τον κατακερματισμό (και μετά τον έλεγχο) των μονάδων παραγωγής/διανομής ενέργειας-κυρίως του Νότου, με αντίστοιχες στρατηγικές “μικρής ΔΕΗ”, αξιοποιώντας την κρίση για το στρατηγικό τους όφελος. Αλλά και για την διατήρηση του όφελους των μεγαλων συμφερόντων που κρύβονται πίσω από αυτες τις πολιτικές που διατηρούν τις ανισότητες ενεργειακής φτώχειας στην Ευρώπη. Ταυτόχρονα θελουν να δυσχεράνουν και την εφαρμογη των εναλλακτικών πολιτικών που κινούνται προς μια τελείως διαφορετική κατευθυνση σε ότι αφορά την παραγωγική ανασυγκρότηση και μεσω των ενεργειακών συνεταιρισμών ιδιοπαραγωγών ηλεκτρικής και θερμικής ενέργειας απο ΑΠΕ, βιομάζα και γεωθερμία.

Όσο όλες οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές θα επιτίθενται δογματικά μόνο στο εργασιακό κόστος με τις “πολιτικές λιτότητας” η Αριστερά και οι σύμμαχοί της  πρεπει να αντιτίθεται σε αυτές και να στοχεύει με επιθετικές πολιτικές στον περιορισμό του ενεργειακού κόστους (με επιδότηση της ενέργειας στις ΜΜΕ και την βιομηχανία, εισαγωγή ΑΠΕ και νεων φιλικών στο περιβάλλον τεχνολογιών κλπ). Πολιτική που αντιτίθεται και στα κάθε λογής μεγάλα συμφέροντα παραγωγής και διανομής ενέργειας στην ενεργειακά διψασμένη Ευρώπη, που την κρατούν και σε ενεργειακή και τεχνολογική καθυστέρηση και εξάρτηση.

Του Γιάννη Χατζηχρήστου

Μπορεί να σας αρέσουν..