“H Νεράιδα Ευγενία και το Τζίνι Βοήθεια” της Αγγελικής Μάνου.

H Aγγελική Μάνου θα μπορούσε να είναι πρότυπο….ευγένειας.

Αυτό διέκρινα από την στιγμή που συναντηθήκαμε για αυτή την συνέντευξη με αφορμή το πρώτο της παραμύθι που κυκλοφορεί στις αρχές Απριλίου του 2019 από τις εκδόσεις ΥΔΡΟΠΛΑΝΟ.

“Η Νεράιδα Ευγενία και το τζίνι Βοηθεία” σε εικονογράφηση Λιάνας Δενεζάκη μπήκαν ήδη στην δική μου ζωή και νιώθω πολύ τυχερή που σήμερα Παγκόσμια Μέρα Παιδικού Βιβλίου εξασφάλισα αυτήν την συνέντευξη για το sapiophile . gr

Το πρώτο σου παιδικό παραμύθι κυκλοφορεί σε λίγες μέρες από τις εκδόσεις ΥΔΡΟΠΛΑΝΟ! Τι σε οδήγησε στην συγγραφή του;

Παρατηρώντας τη ζωή γύρω μας, γνωστούς και άγνωστους ανθρώπους στο δρόμο, στα μέσα μαζικής μεταφοράς, σε πάνελ συζητήσεων στην τηλεόραση, στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αν με ρωτoύσατε τι μου κάνει εντύπωση, θα σας απαντούσα: η απουσία ευγένειας, καλών τρόπων συμπεριφοράς, η έλλειψη συλλογικότητας και η έντονη διάθεση για κριτική.

Αναρωτιέμαι πού χάθηκε εκείνη η «καλημέρα», που πριν λίγα χρόνια την άκουγες απ’ τον πρώτο περαστικό στη γειτονιά σου; Πού κρύφτηκε εκείνη η αγκαλιά, το αβίαστο χαμόγελο, το ζεστό βλέμμα των συναδέλφων πού αντάλλασσαν κατά τη διάρκεια της εργασιακής τους μέρας; Πώς ξεχάστηκε η ζεστασιά των λέξεων που φέρνει ηρεμία στην ψυχή μας; Πόσο καιρό έχει να ακούσει κανείς όμορφα λόγια με απόχρωση σεβασμού κι ευγένειας; Ξεπεράστηκαν, άραγε, οι καλοί τρόποι συμπεριφοράς που φέρνουν γλύκα στην καρδιά και προκαλούν ευχάριστα συναισθήματα; Μας έχουν λείψει οι άνθρωποι που φέρονται όμορφα στους γύρω τους, παιδιά που παίζουν χωρίς βία, χωρίς να θέλουν να γίνουν όλα αρχηγοί και να κυριαρχήσουν στην ομάδα, χωρίς να θέλουν να υποτιμήσουν το διπλανό τους.

Μα υπάρχουν, θα πει κανείς και συμφωνώ αλλά θα συμπληρώσω κιόλας πως μειοψηφούν συγκριτικά.

Όλα αυτά με προκάλεσαν συγγραφικά και έτσι γεννήθηκε το παραμύθι «Η νεράιδα Ευγενία και το τζίνι Βοηθεία».

2.Σε ενοχλεί η…απουσία της Ευγένειας από την ζωή μας στο σήμερα;

Με θυμώνει και με απογοητεύει. Σας μεταφέρω μια στιχομυθία απ’ το παραμύθι: «Φίλε μου, δε βρίσκω νόημα σωστό να γίνεται όλο αυτό… Ξεχάσαμε την ομορφιά από τη γκρίνια στην καρδιά».

3.Αν ήσουν μέσα στις σελίδες του βιβλίου σου, ποιός ήρωας θα ήσουν;

Θα ήμουν η νεράιδα Ευγενία, η ηρωίδα που έχει θέσει τις βάσεις στη ζωή της, ξέρει τι την ενοχλεί και την απωθεί, έχει καταλήξει για την κοσμοθεωρία της. Δεν ζει μόνη όμως, δεν θα μπορούσε άλλωστε, γι αυτό επηρεάζεται από τον περίγυρό της κι όσα συμβαίνουν γύρω της. Όταν, λοιπόν, έρχεται η ανατροπή… «τσαλακώνεται», φοβάται, λυγίζει, με θέληση όμως κι επιμονή προσπαθεί να ξεπεράσει τα εμπόδια, με λογική και συναίσθημα συνάμα, επιστρατεύεται όλες τις δυνάμεις της, ακολουθεί το ένστικτό της, στρώνοντας το έδαφος για τη λύση. Στο τέλος έρχεται η κάθαρση, γίνεται πιο σοφή, ευχαριστιέται με το αποτέλεσμα, ανταμείβεται ηθικά, νιώθει περήφανη και δικαιώνεται για τις επιλογές της.

4.Παραμύθι σημαίνει παρηγοριά! Πόσο σημαντικό είναι το παραμύθι για τις παιδικές ψυχές;

Το παραμύθι είναι βάλσαμο για την παιδική ηλικία κι όχι μόνο!

Η μαγεία των παραμυθιών αποκαλύπτει την πραγματικότητα των κοινωνικών σχέσεων, αβίαστα και άμεσα, προσφέροντας παράλληλα τη δυνατότητα μέσα από την αφήγησή τους, να διαπραγματευτούμε σοβαρά ζητήματα που θα ήταν δύσκολο να τα επικοινωνήσουμε διαφορετικά με τα παιδιά. Θέματα όπως, οι ατομικές ιδιαιτερότητες, οι ενδοοικογενειακές συγκρούσεις, το πένθος, ο φθόνος, η ζήλεια, η κοροϊδία, η έλλειψη συλλογικότητας, η τάση για κυριαρχία, η έλλειψη πίστης στον εαυτό μας…

Η ταύτιση με τους ήρωες των παραμυθιών αφενός ενθαρρύνει τα παιδιά να νιώσουν πως είναι ικανά για όσα φαντάζουν αδύνατα κι αφετέρου να αντιληφθούν πως οι αδυναμίες τους, εκτός από επιτρεπτές, είναι και φυσιολογικές. Η δύναμη των παραμυθιών, μέσω των διαφορετικών συμβολισμών και μηνυμάτων που παρέχουν, οδηγεί τα παιδιά στο να προβούν σε δικούς τους, μοναδικούς συμβολισμούς και να δώσουν τις προσωπικές τους ερμηνείες τους για τον κόσμο. Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, που τα παιδιά ταυτίζονται με ήρωες – χαρακτήρες στους οποίους βρίσκουν στοιχεία του εαυτού τους.

Το παραμύθι, με αυτή τη διάσταση, συνιστά θεραπευτικό μέσο καθώς λειτουργεί ως εργαλείο προβολής των ιδιαίτερων προσωπικών μας σκέψεων και συναισθημάτων, μας ξεκλειδώνει ώστε να αναγνωρίσουμε στοιχεία του εαυτού μας που ενδεχομένως έχουμε σιωπήσει ή στοιχεία άλλων που έχουμε υιοθετήσει συνειδητά ή ασυνείδητα.

Παρόλο που η Παιδαγωγική Επιστήμη, σήμερα αναγνωρίζει την παιδαγωγική αξία του παραμυθιού, θεωρώντας το βασικό κομμάτι της προσχολικής και πρωτοσχολικής εκπαιδευτικής διαδικασίας, το παραμύθι θα μπορούσε κάλλιστα να αξιοποιηθεί και σε μεγαλύτερες ηλικίες καθώς ενδυναμώνει την αυτογνωσία και ανάπτυξη της προσωπικότητας του παιδιού, δρώντας συνάμα ψυχαγωγικά ακόμη και στην έλλογη φάση της ζωής του παιδιού. Ψυχίατροι και παιδοψυχολόγοι όπως οι Freud Bettelheim Rosemblat Piaget Kohlberg θεωρούν ότι το παραμύθι συμβάλλει στην ψυχική ισορροπία του παιδιού, αφού το βοηθά να προβληματίζεται, να εξελίσσεται νοητικά, να συγκροτείται ηθικά και τελικά να αποκτά μια υγιή στάση ζωής.

5.Παγκόσμια ημέρα παιδικού βιβλίου; Διαβάζουν ιστορίες καληνύχτας οι γονείς στα παιδιά τους στο σήμερα;

Δανείζομαι μια φράση του σπουδαίου Δανού παραμυθά Χανς Κρίστιαν Άντερσεν «Τα παραμύθια είναι για να κοιμούνται τα παιδιά και να ξυπνούν οι γονείς».

Παρόλο που η παιδική λογοτεχνία ακμάζει και υπάρχουν πολλές προτάσεις για ωραία και «παιδευτικά» παραμύθια, σήμερα, ίσως, λόγω έλλειψης χρόνου αλλά και υπερβολικής χρήσης των ηλεκτρονικών μέσων, το βιβλίο να έχει παραμεριστεί λίγο.

Εκτιμώ, όμως, πως ολοένα και περισσότερο οι νέοι γονείς ενημερώνονται για την αξία του παραμυθιού στην παιδική ψυχή και διαβάζουν ιστορίες καληνύχτας στα παιδιά τους. Σ’ αυτό βεβαίως βοηθούν πολύ τα σχολεία με δράσεις φιλαναγνωσίας που οργανώνουν, με καλές πρακτικές όπως οι επισκέψεις σε βιβλιοθήκες, η γνωριμία των παιδιών με συγγραφείς παιδικών βιβλίων, η λειτουργία δανειστικής βιβλιοθήκης, οι βιβλιοδρομίες κ.α., οι εκθέσεις βιβλίων, οι ενημερωτικές δράσεις των εκδοτικών οίκων.

Όταν οι γονείς αφηγούνται παραμύθια στο παιδιά, ενισχύεται ο συναισθηματικός τους δεσμός. Είναι η ώρα που ο γονιός «συνδιαλέγεται» με το παιδί, συνδέεται μαζί του και το «αφουγκράζεται». Σχετίζονται μεταξύ τους μέσα από τις δράσεις των ηρώων, την πλοκή της ιστορίας, γελούν μαζί με τις αστείες περιπέτειες, αγωνιούν για την εξέλιξη του παραμυθιού, μοιράζονται συναισθήματα και ιδέες. Τι πιο τρυφερό για ένα παιδί και τη σχέση με το γονιό του, όταν η ώρα του παραμυθιού είναι συγκεκριμένη, σαν ιεροτελεστία, όπως το τέλος της ημέρας να τους βρίσκει αγκαλιά και να επικοινωνούν μέσα από παραμυθο-ιστορίες!

6.Αν η νεράιδα σου μπορούσε να ζωντανέψει τι θα άλλαζε στις τάξεις των σχολείων;

Αν η νεράιδα μου μπορούσε να ζωντανέψει θα συμμαχούσε με το τζίνι Βοηθεία για να καλλιεργήσουν την ενσυναίσθηση στα παιδιά, να εμφυσήσουν την αρετή της ευγένειας, την υιοθέτηση καλών πρακτικών διεκδίκησης, την ενθάρρυνση, να αναπτύξουν τη συναισθηματική τους νοημοσύνη, την υπέρβαση του εγώ στο εμείς, την πίστη στο ομαδικό πνεύμα και το σεβασμό στη διαφορετικότητα.

7.Αν το Τζίνι Βοηθεία έβγαινε από την εικονογράφηση ποια ….παιδιά του πλανήτη θα βοηθούσε πρώτα;

Θα βοηθούσε πρώτα τα παιδιά που αναγκάζονται, εξαιτίας των αποφάσεων αρχηγών κρατών να συγκρούονται μεταξύ τους για τη διεκδίκηση των συμφερόντων τους, να στερούνται βασικά αγαθά όπως οικογένεια, σπίτι, τροφή, φάρμακα, αγάπη, ζεστασιά, αγκαλιά….

8.Μία ευχή σου για το παιδικό βιβλίο!

Να έχει πάντα την πρώτη και καλύτερη θέση, αυτή που του πρέπει και του αξίζει στις καρδιές και στη ζωή των παιδιών και να διευρύνεται ολοένα ο κύκλος του με νέους αναγνώστες και συγγραφείς, με φρέσκιες ιστορίες, πλούσιες θεματικές και προσεγμένες εκδόσεις.

Για το sapiophile.gr 

Συνέντευξη Της Αναστασίας Κορινθίου

Μπορεί να σας αρέσουν..