22 κατασκευαστές πλυντηρίων και 3-4 δικηγορικές εταιρίες συνιστούν… Του Γιάννη Χατζηχρήστου

Ο ρολος των 22′ συστημικων underwriting Τραπεζων (και κάποιων δικηγορικων γραφειων) στην διόγκωση του Ελληνικού δημοσιου χρέους.

Η διαδικασία έκδοσης ομολόγων δημοσίου μέσω του Οργανισμού Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους (ΟΔΔΗΧ) που θεσμοθετήθηκε επι Σημίτη στηρίζεται σε 22 διεθνείς και Ελληνικές Τράπεζες, τις λεγόμενες συστημικές, που αναλάμβαναν καθε φορά να παίζουν εναλλάξ τον ρόλο της “εκδότριας “‘Τράπεζας του Ομολόγου και της “Underwriting” για να καταλήξουν αυτά τα ομόλογα να ανταλλαχθούν με πιστώσεις της ΕΚΤ και μετά στην. δευτερογενή αγορά ομολόγων.

Η αμοιβή αυτών των Τραπεζών γι αυτή τους την υπηρεσία συνήθως ήταν 20-22 μονάδες βάσης κάθε χρόνο που το ομόλογα ήταν σε ισχύ. Σε απλά ελληνικά, το 2,2% της αρχικής αξίας του κάθε ομολόγου στην δεκαετία πηγαίνει γι αυτές τις “αμοιβές” Συνολικά υπολόγισα ότι 31-32δις ευρώ τις αμοιβές από το 1996’εως.το 2010, που το σύστημα έσκασε, από τα αναακυκλούμενα ομόλογα που κυρίως ξεπλήρωναν προηγούμενες εκδόσεις.

Αν αντιπαραθέσει όμως κανείς τα αντίστοιχα έσοδα από τους επίσημους ισολογισμούς αυτών των Τραπεζών με τα “έξοδα” που φεσωθήκαμε, θα διαπιστώσει ότι σχεδόν τα μισά από αυτά τα χρήματα έχουν πληρωθεί ως έξοδα των Τραπεζών σε 3-4 ελληνικές δικηγορικές εταιρείες ως “έξοδα παράστασης”! Και ακόμα κάτι λίγα απ’ ευθείας από τον ΟΔΔΗΧ. Έτσι, κανονικά, θά έπρεπε σήμερα να έχουν ισολογισμούς για να μπορούν να αγοράσουν σχεδόν το μισό Χρηματιστήριο…

Ένας έλεγχος στα οικονομικά τους εύκολα μπορεί να διαπιστώσει ότι στα επίσημα ταμεία αυτών των δικηγορικών εταιρειών ποτέ δεν μπήκαν αυτά τα χρήματα για να φορολογηθούν! Κατά πάσα πιθανότητα κατέληξαν μέσω συγκεκριμένων offshore να γίνουν “πολιτικό χρήμα”, που αυτα τα δικηγορικά γραφεία μοίραζαν με την “δίκαιη αναλογία”‘ 60-40 σε πολιτικούς των δυο πρώην μεγάλων κομμάτων, και απο εκει σε ΜΜΕ και άλλες “επενδύσεις”. Έτσι για να έχουν όλοι αυτοί ένα καλό λόγο να συνεχίζουν ακούραστα τις ίδιες πολιτικές παραγωγής χρεών μιας καταναλωτικής “ελεύθερης” Οικονομίας που στήθηκε “για το καλό μας”, και σε βάρος της πραγματικής παραγωγής.

(Η συνέχεια επί της οθόνης σας. Μείνετε συντονισμένοι/ες…)

Του Γιάννη Χατζηχρήστου

Μπορεί να σας αρέσουν..