Φιλος είσαι… Της Κ. Σταθακοπούλου

Είμαι φίλος, λέμε, λένε.

Είσαι ;

Είμαι ;

Ξέρεις πως τον εννοώ εγώ τον φίλο μάτια μου ;

Αφήνω τον πρόλογο και βουτάω κατευθείαν στο κέντρο του.

Φίλος είναι αυτός που ανέχεται τον φρικτό σου χαρακτήρα, γιατί πίσω απ’ αυτόν βλέπει την τσακισμένη σκληράδα σου. Βλέπει ένα μυξιάρικο να κλαψουρίζει γιατί το βάλαν να κουστουμαριστεί.  Γιατί το ντύσαν με στενά ”πρέπει” και το σέρναν από ζωή σε ζωή. Ο φίλος  όμως γνωρίζει πως μ’ ένα χάδι στα μαλλιά και μ’ ένα γλειφιτζούρι φτηνιάρικο απ’ το περίπτερο, το μικρομέγαλο θα χαμογελάσει πάλι.

Φίλος είναι αυτός που θα φορέσει κατάσαρκα τη λύπη σου. Που θα ξενυχτήσει μαζί σου, πολλά βράδια βρίζοντας και θάβοντας όσο πιο βαθιά γίνεται, αυτόν /την που σ’ έφτυσε. Ποτέ δεν έφταιγες εσύ, πάντα ο άλλος, τουλάχιστον το πρώτο, κρίσιμο 24ωρο. Μετά θα βάλει να πιείτε πολύ ποτό, μέχρι να επιπλεύσει πάνω του όλος ο  φελλός του ανάξιου/ της ανάξιας. Κι ύστερα θα στα ψάλλει χοντρά για την επιλογή σου,  με το ένα χέρι χαϊδολογώντας τα άλουστα μαλλιά σου και με το άλλο κλείνοντας τη μύτη απ’ τη βρώμα που αναδύει η παραίτηση σου απ’ τα πάντα.

Παραίτηση ; Ποια παραίτηση ;

Κι αυτός/η, γιατί είναι εκεί.. ;

Ανοίγει κουρτίνες, σε σπρώχνει με βρισιές στο μπάνιο και βάζει τέρμα Πάριο…

‘’πιο καλή η μοναξιά.. ‘’θα με θυμηθείς’’..

Και σαν βγαίνεις καθαρή κι απαλλαγμένη από τις στάμπες της απόρριψης,(για γυναίκες),

την κοιτάς με βουβή ευγνωμοσύνη και χώνεσαι στην αγκαλιά της. (αν είσαι άντρας, απλά τον  χτυπάς στον ώμο).

Εκεί που σε περιμένει η ασφάλεια και η αποδοχή πάντοτε.

Φίλος /η είναι αυτός/η που θα κεράσει το γραφείο με δικά του/της έξοδα για την προαγωγή σου. Έστω κι αν την θέση την ικέτευαν κρυφά τα μέσα του/ης, μήνες πριν.

Αυτός /η που θα μοιραστεί μαζί σου το τελευταίο 10ευρο κι ας είναι ακόμη μια βδομάδα μέχρι να πληρωθεί.

Αυτή, (μόνο για γυναίκες ισχύει), που σαν έρθει η ώρα της εξόφλησης, θα σου κλείσει ραντεβού έξω απ’ τον HONDOS, τάχα μου να την βοηθήσεις να διαλέξει κρέμες… (για σένα το κάνει και κατά βάθος το ήξερες. Για σένα που είσαι απλήρωτη 2 μήνες τώρα ).

 

Αυτός/η που στους τσακωμούς σας – και είναι πολλοί πανάθεμα τους– θα σπάσει τον τσαμπουκά του εγωισμού του/της και μετά δυο μέρες (τι λέω, μετά δυο ώρες), θα σου στείλει μήνυμα στο κινητό: ‘’ΧΑΖΟ ΜΟΥ ΛΕΙΠΕΙΣ’’(έκφραση γυναικεία, η αντίστοιχη ανδρική παίζει ανάμεσα στο ”μαλάκα πάμε για καμιά μπύρα”….ή ”τι ώρα είναι ο αγώνας”…;

 

Και μετά καπάκι η απάντηση σου : ‘’ ΒΛΑΜΜΕΝΟ ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΜΗΝ ΗΣΟΥΝ ΑΝΤΡΑΣ / ΓΥΝΑΙΚΑ ;

 

Μα πολύ απλά, γιατί δεν θα είχες την ευλογία να έχεις ένα ΦΙΛΟ, πράγμα δυσεύρετο και πολύτιμο !!

.

 

Υ.Γ. όσοι τον /την έχετε βρει… κρατήστε τον /την…όσο πιο σφιχτά μπορείτε.

 

Αναντικατάστατη σχέση, μοναδική, ανεκτίμητη, σχέση παντός κακόπιστου καιρού.

Σχέση Ζωής !!

Και πείτε πως την αγαπάτε (ενδείκνυται μόνο για γυναίκες, οι άνδρες ας βρουν κάτι που να μην εκπέμψει ”περίεργους ήχους” ), ακόμη και με ένα απλό διαδικτυακό μήνυμα στις 0.2.47’ τα χαράματα..

 

Θα το δει το πρωί που θα λείπει απ’ το βάζο ο καφές.

Και μαζί με τα ‘’αναμμένα καντήλια’’ που θα εκσφενδονίζονται, θα ηχούν κάτι αναστάσιμες γελαστές καμπάνες….

 

εκ πείρας…

 

 Της ΚωσταντίναςΣταθακοπούλου

Μπορεί να σας αρέσουν..