Υπάρχουν άνθρωποι… Του Ι. Σκευοφύλακα

Υπάρχουν άνθρωποι που έχουν να θυμούνται πολλά, να τα διηγούνται με νοσταλγία, να καυχιούνται για τα κατορθώματα τους ή μη, να γεμίζουν το υπόλοιπο με δόσεις χιούμορ, αυτοσαρκασμού, πικρού χαμόγελου, με συντροφιά ματιές στο άπειρο.

Υπάρχουν άνθρωποι που δεν έχουν να θυμούνται παρά μόνον πίκρες, δυστυχίες, καταστροφές, αλλεπάλληλους θανάτους, φτώχια, αδικία, κατατρεγμό και να παρακαλάνε για ένα ύστερα, ίσως πιο ανθρώπινο, συντροφιά μ΄ένα ζωντανό να τους γλείφει τις πληγές.

Υπάρχουν κι άνθρωποι, που δεν θυμούνται τίποτα, παρά μόνον πως θα επιβιώσουν το κορμί τους, στοιχειωμένοι από το σύνδρομο της πείνας, αναγκασμένοι να υπάρχουν υλικά, γιατί έτσι διέταξε το υπέρτατο μυαλό τους. ‘Εζησαν ή δεν έζησαν κάποτε, ποτέ δεν θα το καταλάβουν, μα ούτε περιμένουν και τίποτα.

Πάρε έναν ουρανό και ζωγράφισε τον στη θάλασσα και μη ξεχάσεις να προσθέσεις κι έναν ήλιο να καθρεφτίζει ανάμεσα σε δυο γαλάζια.

Πέταξε και δυο πουλιά λευκά και βγες ένα σεριάνι στα άδυτα του κόσμου.

Μην παραστρατήσεις στον δρόμο τον ευθύ, μην φοβηθείς, στον κόσμο βρίσκεσαι, με ουρανό, θάλασσα και ήλιο.

Δεν είναι ανάγκη να θυμάσαι, παρά μονάχα να αισθάνεσαι.
Δεν χρειάζεται να τα βλέπεις, γιατί είναι χαραγμένα στο Είναι Σου.

Απλά προχώρα
μόνος
όπως ήρθες.

 

Ιωάννης Σκευοφύλαξ

Από τη συλλογή ”ΣΤΟ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΤΗΣ ΠΕΖΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ”

Μπορεί να σας αρέσουν..