Πόσα κιλά ΣΥΡΙΖΑ χρειαζόμαστε σήμερα? Του Γιάννη Χατζηχρήστου

Προφανώς απάντηση σε ένα τέτοιο ερώτημα ΔΕΝ υπάρχει!

Όπως και “δεν υπάρχουν” και όλες εκείνες οι απόψεις που διαχωρίζουν το 4% από κάποιο άλλο 32,5% με βάση κάποια αυθαίρετα ορισμένα χαρακτηριστικά τύπου pedigree, εκείνα που διαχωρίζουν τα καθαρόαιμα από τα μπασταρδάκια κουτάβια.

Εκείνο μόνο που, κατά την γνώμη μου, έχει νόημα να υπάρχει είναι μια καθαρή απάντηση στο ερώτημα “τι είδους Συνασπισμό Ριζοσπαστών και Αριστερών χρειαζόμαστε σήμερα για να υπερασπιστεί τα συμφέροντα όσων έχουν πληγεί και όσων θα πληγούν ακόμα περισσότερο από τα αποτελέσματα εφαρμογής των νεοφιλελεύθερων πολιτικών, κυρίως από την εποχή του Σημίτη και μετά. Και των μνημονίων που προκάλεσαν.

Οπότε αν πρέπει να γίνει κάποια συζήτηση (για να γίνει μετά πράξη) για τα ιδεολογικά χαρακτηριστικά και την οργανωτική δομή του ΣΥΡΙΖΑ από εδώ και πέρα, οφείλει να απαντήσει πριν στο ερώτημα:

Ποιό κοινωνικό συμβόλαιο έχουμε σήμερα ανάγκη και για ποιόν?

Ισχυρίζομαι ότι απαιτείται πλέον ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο, προς αντικατάσταση του προηγούμενου του 74/81 που έσκασε με την κρίση του 10, και που θα πρέπει να στοχεύει:

  1.  Στην επούλωση των κοινωνικών και οικονομικών επιπτώσεων του προηγούμενου συμβολαίου, των μνημονίων και της επιτροπείας.
  2. Στην ενδογενή και με οικολογικό πρόσημο παραγωγική ανασυγκρότηση της οικονομίας, με στόχο τον διπλασιασμό των σημερινών ποσοστών του πρωτογενή και δευτερογενή τομέα στην οικονομία και με ένα κράτος που θα εξυπηρετεί αυτό τον στόχο.
  3. Στην εμβάθυνση της δημοκρατικής λειτουργίας του κράτους, που επιτέλους θα πρέπει να ολοκληρώσει την αστική του μεταρρύθμιση που παραμένει ημιτελής από την δεκαετία του 30. Αλλά και την ποιοτική αναβάθμιση των θεσμών του εντός μιας ΕΕ που θα τείνει να έχει παρόμοια χαρακτηριστικά.

Το άλλο που ισχυρίζομαι είναι ότι αυτό το νέο «συμβόλαιο» πρέπει να διαμορφωθεί «από τα κάτω», με μια ποιο ουσιαστική συμμετοχή των πολιτών στα νέα πολιτικά κόμματα της μετα-μεταπολίτευσης, όπως αυτά θα διαμορφωθούν για να υπηρετήσει το καθένα διαφορετικά διαφορετικές κοινωνικές ομάδες, αντιλήψεις και συστήματα αρχών. Με νέες συμμαχίες μεταξύ τους, που θα εξυπηρετούν (ή δεν θα εξυπηρετούν) το νέο ζητούμενο «κοινωνικό συμβόλαιο» και ως προς τις εκάστοτε προτεραιότητες που θα δημιουργούνται στην εφαρμογή του.

Οι απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα θα καθορίσουν και το ερώτημα του τίτλου. Που τότε και μόνο τότε ίσως να έχει κάποιο νόημα.

Η επαλήθευση ή η απόρριψη αυτών των ισχυρισμών επαφίενται στον πατριωτισμό και την δημοκρατική ευαισθησία των Ελλήνων. Και ο ΣΥΡΙΖΑ, ή μη τι άλλο, ξέρει πάρα πολύ καλά πως να συσπειρώνει για να επιτευχθούν αυτά τα δύο.

Του Γιάννη Χατζηχρήστου

Μπορεί να σας αρέσουν..