Πρωθυπουργός ουρανού και γης, ορατών τε πάντων και αοράτων… Του Γιάννη Σαραντόπουλου

Με τα σαρκικά μάτια μας είναι αδύνατον να δούμε τον συγκεκριμένο ηγέτη και πολύ περισσότερο να τον καταλάβουμε. Άλλωστε, καθένας και καθετί που αισθάνεται υπεράνω, που δεν νιώθει υλικό-σωματικό ον, δεν μπορεί να δώσει σχετικό ερέθισμα στα μάτια ενός κοινού ανθρώπου. Αυτό έχουμε πάθει με τον ηγέτη μας. Δεν μπορούμε να δούμε τη θεία φύση του με σαρκικά μάτια. Άλλη μια φορά μας είχε συμβεί με τον Μονογενή Υιό του Θεού. Ούτε τότε τα καταφέραμε…

Είναι αδύνατον λοιπόν να δούμε τα έργα του.  Καθημερινά οι τηλεοπτικοί πιστοί του, μας παροτρύνουν να φανταστούμε τη δύναμή Του. Να Τον δοξάζουμε, βλέποντας και μελετώντας τα επιτεύγματά  Του. Να τον τιμούμε για το μέγεθος και την ομορφιά των δημιουργημάτων Του.

Δημιουργήματα σοφίας που όμως είναι αόρατα. Όπως αόρατη είναι και η σοφία του. Επειδή όμως εσύ δεν είσαι άξιος να τα κατανοήσεις, τι νομίζεις? Ότι δεν πρέπει να δοξάζεται ο δημιουργός? Επειδή εσύ δεν γνωρίζεις την υπόσταση της σκέψης του δημιουργού, σημαίνει ότι όσα σκέφτεται είναι χωρίς νόημα? Μήπως μπορείς να εννοήσεις την ωφέλεια που προέρχεται από την κάθε σκέψη του? Μήπως μπορείς να καταλάβεις την σκοπιμότητα των ανθρώπων που έχει μαζέψει ο δημιουργός γύρω του?  Ακόμη και τα φίδια, που τόσο πολύ φοβάσαι, το δηλητήριό τους για άλλους αποτελεί φάρμακο, αντίδοτο. Ξέχασες ότι η μεγάλη αυτή αγκαλιά έχει υιοθετήσει κατά καιρούς επικίνδυνα ερπετά, θηρία και κτήνη? 

Τι σου ζητάνε οι τηλεοπτικοί φίλοι του Δημιουργού? Να ανακαλύψεις, να κατανοήσεις, και να προσκυνήσεις με ευλάβεια το Δημιουργό όλων των ορατών και των αοράτων. Κυρίως των αοράτων. Για σένα είναι ένα εσωτερικό οδοιπορικό, μια υπαρξιακή περιπέτεια, μια εξερευνητική αναζήτηση, ένας ψευδαισθητικός αντικατοπτρισμός. Ένα μυστηριώδες ταξίδι ανάμεσα σε δαίμονες, εξαϋλωμένες μορφές, ανίκανα ανθρωπάκια, ανύπαρκτους ήρωες, μάγκες και αρρωστημένες συνειδήσεις. Τίποτα δεν είναι ερμηνεύσιμο και τίποτα αποδείξιμο. Ζούμε ένα τρομακτικό εφιάλτη. Δεν πρέπει όμως να κινούμαστε τυφλά, αδιάφορα, ψυχρά, περιφρονητικά. Δεν πρέπει να εγκλωβιστούμε στην ατομικότητά μας. Τα ορατά βλάπτουν αλλά και τα αόρατα δεν ανήκουν στη σφαίρα της φαντασίας και του μύθου. Είναι υπαρκτά και επικίνδυνα  τόσο, όσο και τα ορατά…

Του Γιάννη Σαραντόπουλου

Μπορεί να σας αρέσουν..