Ο Συναρπαστικός Κόσμος των Σκουληκιών. Του Γιάννη Σαραντόπουλου

Η ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΚΛΕΟΠΑΤΡΑ της Αιγύπτου τα ανακήρυξε ιερά. Ο Αριστοτέλης τα ονόμασε έντερα της γης. Ο Κάρολος Δαρβίνος πίστευε ότι έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην ιστορία του κόσμου. Η σύγχρονη πολιτική τα εκτρέφει και τα χρησιμοποιεί. Πρόκειται για τους ταπεινούς μας γεωσκώληκες. Είναι γλοιώδεις και συστρέφονται. Οι ιδιότητές τους αυτές, μπορούν να σας εμπνεύσουν δέος όταν γνωρίσετε λίγο καλύτερα ένα σκουλήκι.

 Ας δούμε ένα δελτίο ειδήσεων για να μπούμε στο συναρπαστικό κόσμο των σκουληκιών.

Το σκουλήκι, μέσω της ενημέρωσης, θα προσπαθήσει να γαντζωθεί στο κεφάλι σου, με τη βοήθεια μικρών, τριχοειδών προεξοχών οι οποίες ονομάζονται σμήριγγες. Βυθίζει τις σμήριγγες μέσα στο μυαλό σου και προσπαθεί να εισχωρήσει μέσα. Αν κάποιος αφαιρέσει κάποιους δακτύλιους που διαθέτει η ουρά τους, τα σκουλήκια αμέσως αναγεννούν αυτό το κομμάτι. Τα πολύπλοκα μυϊκά συστήματα που διαθέτουν, συνδέονται με το εγκεφαλικό γάγγλιο, στο άκρο όπου βρίσκεται το στόμα του σκουληκιού. Τα σκουλήκια έχουν περιορισμένη δυνατότητα μνήμης, αλλά ξέρουν να ξεφεύγουν από τον κίνδυνο.

Αν το φτύσεις, του κάνεις καλό…

Η γλοιώδης επιφάνεια του σκουληκιού, η οποία για πολλούς είναι τόσο αποκρουστική, στην πραγματικότητα του επιτρέπει να αναπνέει. Απορροφά οξυγόνο και απελευθερώνει διοξείδιο του άνθρακα και άλλα τοξικά αέρια. Αυτή η ανταλλαγή αερίων, όμως, μπορεί να γίνεται μόνο αν το δέρμα είναι υγρό. Δηλαδή, αν το φτύσεις, του κάνεις καλό. Αντίθετα, αν αφυδατωθεί, σύντομα θα εξαντληθεί. Το σκουλήκι σέρνεται μασουλώντας κοπριά που αποσυντίθεται παράγοντας απόβλητα σε τεράστιες ποσότητες. Το σκουλήκι δεν πρέπει να πεινάσει. Έχει αποδειχθεί ότι τα σκουλήκια ζουν περισσότερο όταν δεν τρώνε. Αν θέλουμε να τα περιορίσουμε, παγώνουμε την ανάπτυξή τους. Αδιαφορούμε περιορίζοντας τα αυγά τους…

Που τα συναντάμε…

Κρυμμένα πίσω από τους νόμους να νομιμοποιούν τις ανομίες τους…

Σε χορτολιβαδικές εκτάσεις, να φλερτάρουν με τη δημόσια περιουσία. Να σαλιώνουν τις πολεοδομίες…

Να γλείφουν τον άκρατο νεοφιλελευθερισμό του χρήματος, της αγοράς, της απανθρωπιάς, της κομπίνας…

Στις τελετές, να φορούν την καλή γραβάτα και να απλώνουν το χέρι στο σύστημα…

Να σαλιώνουν τους επιστάτες του συστήματος. Τους προεστούς και τους τοπικούς άρχοντες…

Να μη δίνουν καμία σημασία στο γέρο που δεν έχει φάρμακο, στο παιδί που κλαίει γιατί δεν έχει φαγητό, στο φτωχό που δεν έχει ελπίδα.

Να φτύνουν τους ξένους, τους διαφορετικούς, τους άσχημους, τους ασυμβίβαστους, τους κακοντυμένους…

Να κρεμούν στο μπαλκόνι τη σημαία στις επετείους, για να δείξουν πόσο ντόπια είναι…

Να πατούν στα αγάλματα των προγόνων τους για να πάρουν λίγο ύψος…

Προσοχή, τα έχουν καλά με την εξουσία και έχουν γύρω τους ένα συμπαγές μιντιακό τείχος που τα προστατεύει!

Του Γιάννη Σαραντόπουλου

Μπορεί να σας αρέσουν..