Ο καπετάν-Κυριάκος. Του Γιάννη Σαραντόπουλου

  • Πατέρα, το πρώτο μου χρέος, εκτελώντας τη θητεία μου στη ράτσα, ήταν να νιώσω μέσα μου όλους τους προγόνους μας. Το δεύτερο, ήταν να φωτίσω την ορμή σας και να συνεχίσω το έργο σας…
  • Και εγώ Κυριάκο είχα χρέος, να σου παραδώσω τη μεγάλη εντολή να με ξεπεράσεις.
  • Θα σε ξεπεράσω πατέρα, να είσαι σίγουρος…

  • Το ξέρω γιε μου, ο κόσμος δεν το έχει καταλάβει, για αυτό και δεν ανησυχεί…
  • Σε λίγο πατέρα, όλα, άνθρωποι, πουλιά, φυτά, σπόροι μέσα στο χώμα, όλα θα με υπακούουν. Κανείς δεν θα μπορεί να μετατρέπει την υπακοή σε ελευθερία. Κανείς δεν θα μας χαλνάει την αρμονία.
  • Γιε μου, το ελληνικό Γένος αν σώθηκε ως τα σήμερα, αν επέζησε ύστερα από τόσους εχτρούς, προ πάντων εσωτερικούς, ύστερα από τόσους αιώνες κακομοιριά, σκλαβιά και πείνα, το χρωστάει όχι στη λογική αλλά στο θάμα. Μετά από σένα, όταν το γένος φτάσει στα χείλια του γκρεμού, κάποιο θαύμα θα γίνει πάλι και θα  σωθεί η ράτσα μας. Στα θάματα χρωστάει ή Ελλάδα τη ζωή της, άρα μη νιώθεις ενοχές. Ούτε εγώ ένιωσα ποτέ, ούτε ο κόσμος θα μας ζητήσει ευθύνες…
  • Φοβάμαι όμως πατέρα μήπως μια σπίθα φως φωτίσει το παντοδύναμο σκοτάδι μας…
  • Από σένα εξαρτάται γιε μου πόσο θα μείνει το σκοτάδι. Έχεις την εκκλησία, έχεις τα μέσα ενημέρωσης, έχεις τη διαπλοκή, λεφτά έχετε, αγοράστε τον ήλιο και κρύψτε τον…
  • Πατέρα και εσείς φέρατε το σκοτάδι, αλλά μια σπίθα πάντα έκαιγε αθάνατη μέσα στα σωθικά της Ελλάδας. Το φοβάμαι το φως πατέρα. Καμιά φορά οι άνθρωποι όταν έχουν προβλήματα και παίρνουν τον ανήφορο, συναντούν το Θεό. Λες ο Θεός να…
  • Τι γιε μου? να τους βοηθήσει? Αποκλείεται. Αν δε δει ο Θεός χέρι ανθρώπου, δε βάζει μήτε κι αυτός το δικό του.
  • Δηλαδή να συνεχίσω το καταστροφικό μου έργο?
  • Γιε μου, η ψυχή του ανθρώπου γίνεται παντοδύναμη όταν συνεπαρθεί από μια μεγάλη ιδέα. Μόνο αυτή η ιδέα μπορεί να μετατρέψει τον υποταγμένο άνθρωπο σε αγωνιστή…
  • Δεν υπάρχει αυτή η μεγάλη ιδέα, έτσι πατέρα?
  • Υπάρχει παιδί μου αλλά είναι απασχολημένη. Ψάχνει να βρει τι λάθος έκανε. Μέχρι τότε γιε μου, μπορείς να επελαύνεις…

Του Γιάννη Σαραντόπουλου

Μπορεί να σας αρέσουν..