Ο ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ (ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ ΒΑΡΤΑΝΗ) BEHIND THE SCENES. Του Γ Χατζηχρήστου

Κυβερνήσεις και η “μεγάλη τεχνολογία” στα πλέι οφ για την παγκόσμια δύναμη, η ΕΕ πάλι στην μέση και το παράδειγμα της κατάρρευσης της Netflix με φόντο τον πόλεμο στην Ουκρανία.

🔸Τι γίνεται, κατ’ αρχάς, στο μέτωπο αντιπαράθεσης ΗΠΑ-Κινας:

Oι διαμάχες μεταξύ κρατών, που τείνει να εξελιχθεί σε ένα πόλεμο αντιπάλων οικονομικών ζωνών, και μεταξύ εταιρειών που στοχεύουν σε κάποια παγκόσμια κυριαρχία, αντιπροσωπεύουν μια περίπλοκη αλληλεπίδραση μεταξύ των πιο ισχυρών παραγόντων του κόσμου.

Οι τεχνολογικοί γίγαντες βοηθούν στον καθορισμό του συνδυασμού εθνικισμού και παγκοσμιοποίησης των χωρών τους. Είναι επίσκοποι στο στρατηγικό και μακροπρόθεσμο παιχνίδι σκακιού των κρατών τους για την παγκόσμια δύναμη. Ωστόσο, οι τεχνολογικοί γίγαντες τύπου Amazon, Google, Alibaba ή Hawaii αμφισβητούν επίσης την ισχύ των κρατών τους και συμβάλλουν στην εσωτερική πόλωση στις χώρες καταγωγής τους.

Η μάχη μαίνεται όχι μόνο μεταξύ των εταιρειών και των κρατών καταγωγής τους. Οι ΗΠΑ αρνήθηκαν την πρόσβαση σε ορισμένες κινεζικές επιχειρήσεις στην αγορά των ΗΠΑ, όπως η απαγόρευση της Huawei, για να εμποδίσουν την ανάπτυξη της τεχνολογίας 5G. Εν τω μεταξύ, οι ΗΠΑ άσκησαν πίεση σε άλλες χώρες να ακολουθήσουν το παράδειγμά τους και να αποκλείσουν τις κινεζικές επιχειρήσεις από τις αγορές τους.

Η Google, αποδεικνύοντας την υποστήριξή της στις ΗΠΑ και έχοντας επίγνωση της απειλής που θέτει η κινεζική τεχνολογία για τη δική της επιχείρηση, περιόρισε την πρόσβαση της Huawei σε βασικές εφαρμογές smartphone, αναγκάζοντας την Huawei να χρησιμοποιήσει ή να αναπτύξει νέες. Από εκεί και πέρα, οι ΗΠΑ προσπάθησαν να αποτρέψουν τη διεθνή επιστημονική συνεργασία με μελετητές που εδρεύουν στην Κίνα.

Οι ΗΠΑ παρουσιάζουν αυτά τα μέτρα ως απαντήσεις στον αθέμιτο ανταγωνισμό της Κίνας. Οι κατηγορίες για ασέβεια από την Κίνα για την πνευματική ιδιοκτησία, τις κρατικές επιδοτήσεις και τον προστατευτισμό ενισχύουν μια γενικευμένη κριτική στο πολιτικό σύστημα της Κίνας.

Το “μεγάλο τείχος προστασίας” της Κίνας, με το οποίο περιορίζει τις ψηφιακές λειτουργίες των ξένων, θεωρείται ιδιαίτερα προκλητικό δεδομένης της σημασίας της συλλογής δεδομένων στον αγώνα τεχνητής νοημοσύνης. Σίγουρα, το τείχος προστασίας έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην μεγέθυνση της κινεζικής Alibaba και την Tencent στο να φτάσουν τη διαφορά σε αυτόν τον αγώνα.

Η Κίνα που έχει επίσης αναπτύξει προηγμένη τηλεπικοινωνιακή υποδομή, ενθάρρυνε τις εταιρείες τεχνολογίας της να προωθήσουν την υιοθέτηση και την καινοτομία της τεχνητής νοημοσύνης. Επιπρόσθετα ενθάρρυνε τη συνεργασία μεταξύ της βιομηχανίας και των δημόσιων πανεπιστημίων να αναπτύσσουν νέες υπηρεσίες επι εξειδικευμένου δικτύου, που σχεδιάστηκε να υποστηρίζει καλύτερα τις εφαρμογές επί των τεχνολογιών blockchain. Καθώς η Κίνα πλησιάζει την τεχνητή νοημοσύνη, αναδύονται κινεζικοί τεχνολογικοί γίγαντες και σε αυτό το πεδίο. Αυτό έχει κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου για τους αμερικανικούς τεχνολογικούς γίγαντες και την κυβέρνηση των ΗΠΑ.

Μια ad hoc ομάδα με την ονομασία National Security Commission on Artificial Intelligence (NSCAI) προεδρεύεται από τον Eric Schmidt, πρώην πρόεδρο της Google, και περιλαμβάνει ανώτερα στελέχη από την Google, τη Microsoft και την Amazon.

Το 2021, η ομάδα δημοσίευσε μια έκθεση που παρήγγειλε η κυβέρνηση των ΗΠΑ, η οποία υποστήριζε ισχυρά τον τεχνοεθνικισμό . Το NSCAI έγραψε:

«Για πρώτη φορά μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, η τεχνολογική κυριαρχία της Αμερικής –η ραχοκοκαλιά της οικονομικής και στρατιωτικής ισχύος της– απειλείται. Η Κίνα διαθέτει τη δύναμη, το ταλέντο και τη φιλοδοξία να ξεπεράσει τις Ηνωμένες Πολιτείες ως παγκόσμιος ηγέτης στην τεχνητή νοημοσύνη την επόμενη δεκαετία, εάν δεν αλλάξουν οι τρέχουσες τάσεις».

Η αλληλεξάρτηση μεταξύ των κρατών των ΗΠΑ και της Κίνας και των ψηφιακών εταιρειών είναι εμφανής στην περίπτωση της επιτήρησης. Η χαλαρή διαχείριση δεδομένων στις ΗΠΑ επέτρεψε στους τεχνολογικούς γίγαντες να συλλέγουν δεδομένα χωρίς περιορισμούς. Σε αντάλλαγμα, η Google, η Apple και το Facebook τροφοδοτούν με δεδομένα ιδρύματα όπως η Υπηρεσία Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ. Οι κινεζικοί γίγαντες κάνουν ακριβώς το ίδιο με την κυβέρνησή τους.

Οι τεχνολογικοί γίγαντες και των δύο απορροφούν επίσης οικονομικό πλούτο και τεχνολογικές δυνατότητες από τον υπόλοιπο κόσμο που διοχετεύεται εν μέρει στις χώρες καταγωγής τους. (Δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι πολυεθνικές του διαδικτύου εξαιρέθηκαν από τον παγκόσμιο φόρο 15% για υπεράκτιες δραστηριότητες, που οι κρίσεις του 22 καθυστέρησε την επιβολή του που αποφάσισαν πέρσι οι G7 για δύο χρόνια.)

Ωστόσο, η τεχνο-παγκοσμιοποίηση των τεχνολογικών κολοσσών συγκρούεται μερικές φορές με τους τεχνο-εθνικιστικούς στόχους των κρατών καταγωγής τους. .

Γενικότερα, το μέγεθος και ο τρόπος λειτουργίας των τεχνολογικών κολοσσών απειλούν την κυριαρχία του κράτους ακόμη και σε υπερδυνάμεις όπως οι ΗΠΑ και η Κίνα. Το γεγονός ότι το Facebook θα μπορούσε να αποκλείσει τον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ από την πλατφόρμα του, η οποία έχει σχεδόν μονοπωλιακό καθεστώς, αποτελεί παράδειγμα αυτού του προβλήματος. Η Alibaba και η Tencent αναλαμβάνουν μέρος των λειτουργιών των κρατικών εμπορικών τραπεζών στην Κίνα είναι ένα άλλο παράδειγμα.

Ενώ οι ΗΠΑ και η Κίνα κινούνται όλο και περισσότερο προς νέες και πιο ακραίες μορφές τεχνο-εθνικισμού, οι τεχνολογικοί γίγαντες συνεχίζουν να δραστηριοποιούνται παγκοσμίως και να συνεργάζονται με οργανισμούς από την ανταγωνιστική χώρα. Αλλά αυτό παίζει ρόλο στις αντίστοιχες παγκόσμιες φιλοδοξίες των εθνών. Οι τεχνολογικοί γίγαντες παραμένουν είτε Κινέζοι είτε Αμερικανοί πολίτες.

Η παγκόσμια εμβέλεια της μεγάλης τεχνολογίας ενισχύει την παγκόσμια κυριαρχία των ΗΠΑ και υποστηρίζει τη φιλοδοξία της Κίνας να την αμφισβητήσει. Όταν πρόκειται για συστάσεις πολιτικής, οι τεχνολογικοί γίγαντες γίνονται «τεχνοεθνικιστές». Εξαρτώνται από την υποστήριξη του κράτους και η αυτονομία τους βρίσκεται υπό συνεχή διαπραγμάτευση. Χαρακτηριστικά και όσα παρατηρούνται τώρα στον πόλεμο προπαγάνδας περί του Ουκρανικό.

🔸Οι αλλαγές που προκαλούνται από την κατάρρευση της προηγούμενης παγκοσμιοποίησης και οι ορατές προοπτικές δημιουργίας ελάχιστα συναλλασμένων μεταξύ τους ζωνών, δεν άφησαν ανεπηρέαστη την ομάδα των Big Tech είτε των ΗΠΑ είτε της Κίνας.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η ιστορία των τελευταίων 2 χρόνων της δημοφιλούς πλατφόρμας διανομής (μέσω συνδρομητών) ψηφιακών ταινιών, αλλά και ταυτόχρονα του μεγαλύτερου σήμερα κέντρου παραγωγής νεων ταινιών ή σειρών, σε βαθμό που να έχει εκτοπίσει την πρωτοκαθεδρία του Χόλυγουντ την τελευταία 10ετια.

Η Νetflix, που ξεκίνησε την δεκαετία του 90 σαν εταιρία διανομής DVD στα τότε ανθηρά videoclubs, στηρίζει τα έσοδα της σε 400εκ συνδρομητές σε όλο τον πλανήτη. Το 45% από αυτούς στις ΗΠα-Καναδα (η υπηρεσία δεν επιτρέπεται να έχει πρόσβαση στην κινεζική αγορά).

Με την πανδημία, που έφτασε στο peek της “τηλεθέασης”, η Netflix έγραψε όμως 18δισ$ ζημιές λόγω της επέκτασης του αριθμού των παραγωγών της για να αντιμετωπίσει τους νέους “παίκτες ” που στοχεύουν στην ίδια παγκόσμια αγορά, οπως η Dysney.

Πρίν από την έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία, ξεκίνησε η πτώση της μετοχής της στην WallSteat.

Οι κυρώσεις στην Ρωσία της στέρησαν 2εκ Ρώσους συνδρομητές, ενώ η απώλεια συνεχίζεται με ένα Ρυθμό 300.000 συνδρομητών τον μήνα. Ο λόγος όχι ο ανταγωνισμός από την Dysney ή αλλο παρόμοιο “δεινόσαυρο”, αλλά από τα πολλά τοπικά η περιφερειακά αντίστοιχα συνδρομητικά δίκτυα που αναπτύσσονται ραγδαία προσφέροντας καλύτερα επιλεγμένο περιεχόμενο στις πολιτιστικές ανάγκες της περιοχής τους!

Αποτέλεσμα: Μέχρι τον Απρίλιο, φέτος η Netflix κατέγραψε πτώση της αξίας της στα χρηματιστήρια ύψους 57δισ$, το μεγαλύτερο ως ποσοστό από όλες τις bigtech εταιρίες που αντιμετωπίζουν ανάλογα προβλήματα.

Αυτό που γίνεται με τον κατακερματισμό των δικτύων logistics εμφανίστηκε ως τάση πολύ πιο γρήγορα και έντονα στον ψηφιακό κόσμο.

🔸Η ΕΕ σε ρόλο ρυθμιστή

Η ΕΕ στερείται αντίστοιχων τεχνολογικών κολοσσών. Όσες εταιρείες υψηλής τεχνολογίας είχαν αναπτυχθεί στο πρώτο κύμα ανάπτυξης των τεχνολογιών πληροφορικής 1970-2000 (Philips, Nixdorf, Bull, Olivetti κλπ) δεν κατάφεραν να επιβιώσουν στους γρήγορους ρυθμούς προσαρμογής που επιβαλλει η τεχνολογία σε αυτό το επίπεδο.

Παρ όλα αυτά, η τεχνολογική ισχύς της ΕΕ συντηρείται από την επιδοτούμενη Έρευνα & Ανάπτυξη που γίνεται στα πολύ υψηλού επιπέδου Ακαδημαϊκά ιδρύματα που διαθέτει σε συνεργασία με μικρομεσαίες τεχνολογικές εταιρείες ή spin offs, που συντηρούνται μέσα από τις επιδοτήσεις ύψους πάνω των 100δισ€ προγραμμάτων μέχρι το 27, όπως το Horizon Europe, το Creative ή το Digital Europe.

To αποτέλεσμα τους μέχρι τώρα, ως προς την παραγωγή και διάθεση τελικών προϊόντων πενιχρό. Συνήθως οι πιο πετυχημένες προσπάθειες σε όλους τους τομείς καταλήγουν να εξαγοραστούν από funds υπό Αμερικανική σημαία.

Το μόνο σημείο άμυνας της ΕΕ είναι οι περιορισμοί που έθεσε στην ασύδοτη δράση των Big tech του διαδικτύου ως προς τα προσωπικά δεδομένα των Ευρωπαίων πολιτών δια των Digital Data & Service Acts που δημοσίευσε, αλλά και του κανονιστικού πλαισίου λειτουργίας των ψηφιακών νομισμάτων.

Με την δημοσίευση τους, οι 5 μεγάλες Αμερικανικές εταιρείες Facebook, Apple, Amazon, Netflix και Google άρχισαν να χάνουν το 50% της χρηματιστηριακής τους αξίας, πρίν από την έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία Απώλειες ύψους γύρω στα 5τρισ$, σε μια πτωτική πορεία που δεν έχει σταματήσει ακόμα, για παρόμοιους λόγους όπως αυτούς που έδειξε πιο πάνω το παράδειγμα της Netflix!

(Δεν μου το βγάζεις από το μυαλό ότι η οικονομική αφαίμαξη της ΕΕ μέσω της αναμενόμενης ενεργειακής κρίσης που προκάλεσε η Ουκρανική κρίση είχε και σαν στόχο την τελική άρση αυτών των τειχών προστασίας των προσωπικών δικαιωμάτων των Ευρωπαίων, από τις ορέξεις των FAANG…)

🔸Οι τεχνολογικές εξελίξεις επί του διαδικτύου σε αυτόν τον πόλεμο.

Όλο αυτό πιο πάνω είναι το σκηνικό ενός (αθέατου) σκληρού πολέμου, που στοχεύει τελικά στην κατάκτηση του διαδικτύου και του ψηφιακού εμπορίου επί αυτού (το 60% του συνολικά παγκόσμιου μέχρι το 2030). Το σκηνικό κινδυνεύει τώρα να ανατραπεί και από την ίδια την τεχνολογική εξέλιξη του διαδικτύου προς το web3.0 και την επικράτηση σε αυτό των τεχνολογιών αποκέντρωσης/προστασιας των προσωπικών δεδομένων που λέγονται blockchain. Αν αυτές επικρατήσουν, κάνουν περιττές τις μάχες ελέγχου και χειραγώγησης δια της τεχνητής νοημοσύνης που επιχειρούν τα κράτη ή οι τεχνοεθνικισμος τους!

“Τελειώνουν” και την τάση δημιουργίας δυνοσαυρο τύπου Netflix, που αποφασίζουν για μας αλλά χωρις εμάς για το ποια ταινία θα δούμε την επόμενη σεζόν. Ήδη ξεκίνησαν στις ΗΠΑ οι πρώτες πλατφόρμες “συλλογικών παραγωγών” ταινιών μέσω της χρηματοδότησης τους μέσω ψηφιακών μέσων συναλλαγών, ένα νέο τύπο “κρυπτονομισματων” που λέγονται NFT. Oι κάτοχοι τους, εκτός από συλλογικοί επενδυτές της παραγωγής, έχουν και άλλα δικαιώματα. Οπως πχ να συμμετέχουν δημιουργικά στην διαμόρφωση του σεναρίου (και μέσα από ψηφιακές ψηφοφορίες). Ή στο να παρακολουθούν ότι οι πόροι που διέθεσαν πηγαίνουν και διανέμονται με διαφάνεια στους συντελεστές της παραγωγής, βάζοντας οριστικά τέλος στην περίφημη “λογιστική του Χόλυγουντ”, ένα από τα μεγαλύτερα πλυντήρια μαύρου χρήματος των τελευταιων 90 χρόνων.

Αλλά “τελειώνουν” ταυτόχρονα και τον ρόλο των εμπορικών τραπεζών ως μονοπωλίων έκδοσης χρήματος μέσω των δανείων και των τοξικών τους παραγώγων (των derivatives), που τρέφονταν μέχρι σήμερα επί όλων αυτών..

✔️“Πόλεμος” άλλου επιπέδου αυτός, αφού αναδεικνύει, για πρώτη φορά, την σημασία της εμπλοκής των “κοινοτήτων” των χρηστών του νέου διαδικτύου στην έκβαση του.

Η οριζόντια διασύνδεση τους είναι μια πρόκληση που οδηγεί σε μια τελείως διαφορετική “παγκοσμιοποίηση,” όπου οι τεχνολογικοί εθνικισμοί και οι ολιγάρχες πίσω τους να μην έχουν σχεδόν καμία ισχύ με τα μέσα που διαθέτουν σήμερα!

Υπό το φως των επειγουσών παγκόσμιων προκλήσεων, υπάρχει ανάγκη για νέες μορφές παγκόσμιας διακυβέρνησης και ανταλλαγής γνώσεων πέρα ​​από τους κανονισμούς της αγοράς.

Αυτή με το αόρατο χέρι που θα τα ρύθμιζε όλα, έπαιξε και έχασε.

Μπορεί να σας αρέσουν..