Νεοφιλελεύθεροι στα Μαθηματικά: Τον Σεπτέμβρη και με τον κηδεμόνα τους! Του Γ. Χατζηχρήστου

 

Ένας μαθηματικός βαθμολογεί τις επιδόσεις στα μαθηματικά των οικονομολόγων της λεγόμενης “νεοφιλελέυθερης σχολής”. Τα θέματα, αν και βατά, έδωσαν τα πιο κάτω αποτελέσματα:

Θέμα 1ο

Εξηγείστε γιατί είναι σωστή η λάθος η άποψη ότι “αν αφερθούν οι αγορές ελέυθερες, τελικά ισορροπούν  και δημιουργούν ευημερία”

Απάντηση (του νεοφιλελέ)

Σύμφωνα με τον John Nash, σε ένα ανταγωνιστικό παίγνιο μηδενικου αθροίσματος (όσα κερδιζει ο ένας χάνει ο άλλος) με λογικούς αντιπάλους η ισορροπία θα επέλθει (Θεώρημα ισορροπίας του Νας)

Αξιολόγηση της λύσης του προβλήματος:

Αν και το θεώρημα ισορροπίας του Νας ισχύει, μόλις πρόσφατα οι έλληνες ερευνητές Δασκαλάκης & Παπαδημητρίου στο Berkley απέδειξαν (σε απλά ελληνικά)  ότι για τέτοια παίγνια όπου εμπλέκεται και η πολυπλοκότητα, δεν υπάρχει αλγόριθμος που να προσδιορίζει αυτή την ισορροπία. Με άλλα λόγια, το θεωρητικό αποτέλεσμα του Νας είναι ουτοπία, αφού απαιτούνται μερικά δισεκατομμύρια επαναλήψεις του ανταγωνιστικού παιγχνιδιού, όπερ απαιτούνται χιλιάδες ανθρώπινες ζωές για να ισορροπήσει το “παιγχνίδι” των ελέυθερων αγορών.

(Περισσότερα για τον Δασκαλάκη, την απόδειξή του και όχι μόνο, κλικ εδώ)

Βαθμολογία 1/10 

Μόνο και μόνο επειδή διατυπώθηκε σωστά το θεώρημα ισορροπίας του Νας

——————————————————————————————————

Θέμα 2ο

Γιατί είναι σωστή η άποψη που θεσμοθετίθηκε στην συνθήκη της Λισσαβόνα, ότι αν το δημόσιο χρέος περάσει το 90% του ΑΕΠ, η ανάπτυξη σταματάει. Και ως εκ τούτου, θα πρέπει να ακολουθούν μνημόνια.

Απάντηση (του νεοφιλελέ)

Εύκολο! Αυτό απέδειξαν το 2007 οι καθηγητές Reinhart και Rogoff. Με στατιστική  ανάλυση δεδομένων 90 χωρών και με δεδομένα από το 1870 όπου συσχετίστηκε στατιστικά το δημόσιο χρέος με την ανάπτυξη. ΟΕΔ

Αξιολόγηση της λύσης του προβλήματος:

Δυστυχώς για τους καθηγητές, πάρα πολλές ερευνητκές εργασίες που ακολούθησαν από την δημοσίευση της βαρυσήμαντης εργασίας τους (κλικ εδώ για περισσότερα) οι εν λόγω καθηγητές έπαιξαν το “πως να πεις ψέματα με την στατιστική”. Τα εμπειρικά δεδομένα επί των οποίων στηρίχθηκε η ανάλυση τους, και ιδιαίτερα των πρώτων χρόνων των χρονοσειρών τους, είναι πολύ ευαίσθητα στο μοντέλο που κατασκέυασαν. Αρκεί μια 0,1% μεταβολή στις μετρήσεις του χρέους (που αρχισε να τυποποιείται μετα το 1960) προς τα πάνω για να γίνει το 90% αμέσως 120%. Και να μεταβληθούν τελείως τα αποτελέσματα της συσχέτισης που έκαναν, αν βάλουν ακόμα μια χώρα ακόμα στο δείγμα! Δηλαδή δεν απέδειξαν τίποτα σε σχέση με τον ισχυρισμό τους.

Βαθμολογία 0/10 
ΣΥΝΟΛΙΚΗ ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 1/20 όπερ

 

Του Γιάννη Χατζηχρήστου

Μπορεί να σας αρέσουν..